Tien vragen aan Joeri Verlinden
Na je geboorte bleek dat je een niet goed functionerende nier had. Wat betekende dit voor jou en je familie?
Een professor in het Radboud Ziekenhuis stelde na mijn geboorte vaste dat mijn rechternier verwijderd moest worden. Het zag er heel slecht uit en de artsen konden niet met zekerheid zeggen of ik deze zware ingreep wel zou overleven. Het was een heel zware periode voor mijn ouders. Zo moesten zij elke dag ver rijden om op bezoek te komen. Bovendien was het een zeer zware ingreep, vooral voor zo’n jong kind.
Welke impact had deze gebeurtenis op jouw leven als kind?
Toen ik 2 jaar was, werd ik in het ziekenhuis opgenomen vanwege complicaties. Tussen mijn derde en zesde jaar had ik veel klachten aan mijn urinewegen en tot mijn twaalfde kwam ik regelmatige op controle in het ziekenhuis in Nijmegen. Toen gaven de artsen mij de keuze om het zelf in mijn leven te passen.
Hoe gaf je hieraan invulling?
Ik heb één nier die voor zeventig procent functioneert. Ik ben me er heel sterk van bewust dat ik erg zuinig moet zijn op die ene nier, want ik weet wat het betekent als je helemaal geen nieren meer hebt. Dan moet je 4 keer per week, 3 uur per dag dialyseren en dat wil ik ten koste van alles voorkomen. Dus drink ik bijvoorbeeld erg veel. Dat is het allerbelangrijkste, om te voorkomen dat je niet uitdroogt.
Welk effect had jouw nierziekte op jouw toekomstdromen?
Ik heb het nooit als een beperking beschouwd dat ik maar één nier had. Ik heb gewoon altijd gedaan wat ik leuk vond. Sport is mijn lust en mijn leven. Toen ik vijf jaar was, wilde ik het allerliefste op judo, maar contactsport was taboe voor mij als nierpatiënt. Toen heb ik mijn hart verloren aan het zwemmen. Ik bleek veel talent te hebben en wilde al jong de top bereiken. Ik heb me nooit belemmerd gevoeld in het realiseren van mijn ambities. Ik besefte dat ik iets moois kon bereiken als ik hiervoor alles over had. Zo kwam ik steeds een stapje hoger op de ladder.
Welke invloed heeft jouw nierziekte op jouw functioneren als topsporter?
Het verschil met andere zwemmers is dat ik na een intensieve training of na een wedstrijd langere tijd nodig heb om helemaal te herstellen. En mijn leeftijdgenoten? Zij kunnen uitgaan en stappen, maar weten niet hoe geweldig het is op een podium te staan en je passie uit te leven onder het toeziend oog van duizenden toeschouwers.
Heb je door je persoonlijke ervaringen een grotere vechtlust?
Ik denk dat vechtlust een natuurlijk instinct is geworden. Ik ben altijd al een vechter geweest en heb geleerd nooit op te geven, maar altijd door te zetten. Ik ben iemand die altijd onderweg is naar het volgende doel. Voor een Limburger - die van nature erg bescheiden zijn - is dat niet vanzelfsprekend. Maar ik vind dat je helemaal in je doel moet geloven en hiervoor vol overtuiging inzetten. Het kleinste beetje twijfel kan het realiseren kan je doel al in de weg staan.
Wat zijn jouw ambities in de topsport?
De zilveren medaille op de 100 meter en het brons op de estafette tijdens het EK in Boedapest zijn de eerste internationale medailles die ik heb gewonnen. Nu is mijn vizier volledig gericht op het WK waar ik me voor de Olympische Spelen voor Londen 2012 moet plaatsen. Want de Olympische Spelen zijn en blijven de grote droom voor een zwemmer. Ik wil het beste uit mezelf halen en ben altijd bezig mezelf te verbeteren. Ik heb er veel vertrouwen in dat het gaat lukken.
Waarom wil je ambassadeur van de Nierstichting zijn?
Op mijn vijftiende - toen ik al intensief met de zwemsport bezig was - vroeg mijn moeder me of ik niet iets voor de Nierstichting wilde betekenen. Ik vond me zelf nog erg jong, maar als ik een prestatie zou leveren die door de buitenwereld zou worden opgemerkt, wilde ik me voor de Nierstichting inzetten. Maarten van der Weijden is voor mij een inspirerend voorbeeld. Hij heeft laten zien hoe je een ernstige ziekte als leukemie kunt overwinnen en werd Olympisch Kampioen 10 kilometer Open Water Zwemmen.
Welke boodschap wil jij aan nierpatiënten meegeven?
“Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is dat je een goed en stabiel gezin hebt dat je onder alle omstandigheden steunt. Mijn ouders hebben heel veel tijd en energie in mij gestoken en dat zal voor hen - maar ook niet voor mijn broer - altijd gemakkelijk geweest zijn. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik nooit beperkt ben ik mijn dromen. Dat wens ik nierpatiënten ook toe. Voor hen -maar óók voor hun families en de mensen in hun omgeving - heb ik veel waardering en respect.
Waarvoor wil jij je als ambassadeur van de Nierstichting inzetten?
Als ambassadeur zou ik het erg leuk vinden om nierpatiënten en hun families uit te nodigen en kennis te laten maken met mijn sport. Natuurlijk om te laten zien dat het een prachtige sport is, die erg goed is voor veel mensen. Maar ook om hen waardering te tonen.”
Een professor in het Radboud Ziekenhuis stelde na mijn geboorte vaste dat mijn rechternier verwijderd moest worden. Het zag er heel slecht uit en de artsen konden niet met zekerheid zeggen of ik deze zware ingreep wel zou overleven. Het was een heel zware periode voor mijn ouders. Zo moesten zij elke dag ver rijden om op bezoek te komen. Bovendien was het een zeer zware ingreep, vooral voor zo’n jong kind.
Welke impact had deze gebeurtenis op jouw leven als kind?
Toen ik 2 jaar was, werd ik in het ziekenhuis opgenomen vanwege complicaties. Tussen mijn derde en zesde jaar had ik veel klachten aan mijn urinewegen en tot mijn twaalfde kwam ik regelmatige op controle in het ziekenhuis in Nijmegen. Toen gaven de artsen mij de keuze om het zelf in mijn leven te passen.
Hoe gaf je hieraan invulling?
Ik heb één nier die voor zeventig procent functioneert. Ik ben me er heel sterk van bewust dat ik erg zuinig moet zijn op die ene nier, want ik weet wat het betekent als je helemaal geen nieren meer hebt. Dan moet je 4 keer per week, 3 uur per dag dialyseren en dat wil ik ten koste van alles voorkomen. Dus drink ik bijvoorbeeld erg veel. Dat is het allerbelangrijkste, om te voorkomen dat je niet uitdroogt.
Welk effect had jouw nierziekte op jouw toekomstdromen?
Ik heb het nooit als een beperking beschouwd dat ik maar één nier had. Ik heb gewoon altijd gedaan wat ik leuk vond. Sport is mijn lust en mijn leven. Toen ik vijf jaar was, wilde ik het allerliefste op judo, maar contactsport was taboe voor mij als nierpatiënt. Toen heb ik mijn hart verloren aan het zwemmen. Ik bleek veel talent te hebben en wilde al jong de top bereiken. Ik heb me nooit belemmerd gevoeld in het realiseren van mijn ambities. Ik besefte dat ik iets moois kon bereiken als ik hiervoor alles over had. Zo kwam ik steeds een stapje hoger op de ladder.
Welke invloed heeft jouw nierziekte op jouw functioneren als topsporter?
Het verschil met andere zwemmers is dat ik na een intensieve training of na een wedstrijd langere tijd nodig heb om helemaal te herstellen. En mijn leeftijdgenoten? Zij kunnen uitgaan en stappen, maar weten niet hoe geweldig het is op een podium te staan en je passie uit te leven onder het toeziend oog van duizenden toeschouwers.
 |
 |
Heb je door je persoonlijke ervaringen een grotere vechtlust?
Ik denk dat vechtlust een natuurlijk instinct is geworden. Ik ben altijd al een vechter geweest en heb geleerd nooit op te geven, maar altijd door te zetten. Ik ben iemand die altijd onderweg is naar het volgende doel. Voor een Limburger - die van nature erg bescheiden zijn - is dat niet vanzelfsprekend. Maar ik vind dat je helemaal in je doel moet geloven en hiervoor vol overtuiging inzetten. Het kleinste beetje twijfel kan het realiseren kan je doel al in de weg staan.
Wat zijn jouw ambities in de topsport?
De zilveren medaille op de 100 meter en het brons op de estafette tijdens het EK in Boedapest zijn de eerste internationale medailles die ik heb gewonnen. Nu is mijn vizier volledig gericht op het WK waar ik me voor de Olympische Spelen voor Londen 2012 moet plaatsen. Want de Olympische Spelen zijn en blijven de grote droom voor een zwemmer. Ik wil het beste uit mezelf halen en ben altijd bezig mezelf te verbeteren. Ik heb er veel vertrouwen in dat het gaat lukken.
Waarom wil je ambassadeur van de Nierstichting zijn?
Op mijn vijftiende - toen ik al intensief met de zwemsport bezig was - vroeg mijn moeder me of ik niet iets voor de Nierstichting wilde betekenen. Ik vond me zelf nog erg jong, maar als ik een prestatie zou leveren die door de buitenwereld zou worden opgemerkt, wilde ik me voor de Nierstichting inzetten. Maarten van der Weijden is voor mij een inspirerend voorbeeld. Hij heeft laten zien hoe je een ernstige ziekte als leukemie kunt overwinnen en werd Olympisch Kampioen 10 kilometer Open Water Zwemmen.
Welke boodschap wil jij aan nierpatiënten meegeven?
“Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is dat je een goed en stabiel gezin hebt dat je onder alle omstandigheden steunt. Mijn ouders hebben heel veel tijd en energie in mij gestoken en dat zal voor hen - maar ook niet voor mijn broer - altijd gemakkelijk geweest zijn. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik nooit beperkt ben ik mijn dromen. Dat wens ik nierpatiënten ook toe. Voor hen -maar óók voor hun families en de mensen in hun omgeving - heb ik veel waardering en respect.
Waarvoor wil jij je als ambassadeur van de Nierstichting inzetten?
Als ambassadeur zou ik het erg leuk vinden om nierpatiënten en hun families uit te nodigen en kennis te laten maken met mijn sport. Natuurlijk om te laten zien dat het een prachtige sport is, die erg goed is voor veel mensen. Maar ook om hen waardering te tonen.”
