logo

De Nierstichting

Tien vragen aan Maarten Tjallingii

Toen je twee jaar was bleek dat je een niet goed functionerende nier had. Wat betekende dit voor jou en je familie?
Mijn ouders hadden weinig keuze. Mijn andere nier was aangetast door een tumor en moest verwijderd worden. Nu - dertig jaar later - besef ik als jonge vader hoe groot de impact op mijn familie moet zijn geweest. Mijn ouders hebben me verteld hoe moeilijk ze het vonden om mij alleen in het ziekenhuis achter te laten. Dat moet emotioneel ontzettend zwaar zijn geweest. Bovendien is de medische wetenschap van toen niet te vergelijken met nu. Door de jaren heen is de kwaliteit hiervan sterk verbeterd.

Welke impact had deze gebeurtenis op jouw leven als kind?
Het feit dat ik nog maar één functionerende nier had, heeft mij nooit beperkt. Ik heb gelukkig altijd normaal gefunctioneerd en kon doen wat andere kinderen deden.

Hoe gaf je hieraan invulling?
Ik heb het een plek gegeven. Hoewel ik er niet voortdurend mee bezig ben, besef ik wel dat ik als jong kind veel heb meegemaakt. Dat is voor altijd een deel van mij. Misschien heeft het me juist een extra drijfveer gegeven om altijd te doen wat ik leuk vind en dat goed te doen.

Welk effect had jouw nierziekte op jouw toekomstdromen?
Het heeft mijn toekomstbeeld nooit beïnvloed. Wel leef ik met de gedachte dat ik maar één nier heb en wat de gevolgen kunnen zijn als deze niet meer zou functioneren. Ik leef echter vooral in het nu en wil plezier hebben in de dingen waarmee ik nu bezig ben.

Welke invloed heeft jouw nierziekte op je functioneren als topsporter?
Geen enkele. Overigens ben ik vrij laat met topsport in aanraking gekomen. Ik heb tien jaar in Mozambique gewoond en daar was op sportgebied niet veel te beleven. In Nederland heb ik eerst vier jaar geschaatst tot ik in de zomer op een mountainbike terechtkwam. De snelheid gaf me een enorme kick. Bovendien is het fantastisch om tijdens een wedstrijd met anderen om de overwinning te strijden. Ook als wielrenner op de weg zijn dit nog steeds mijn belangrijkste drijfveren. Ik wil nu alles eruit halen wat erin zit, ook omdat ik me realiseer dat ik niet tot mijn 65ste wielrenner kan zijn.

Heb je door je persoonlijke ervaringen een grotere vechtlust?
Ik denk dat ik over een grote vechtlucht en veel doorzettingsvermogen beschik. Eigenlijk kan iedereen deze krachten mobiliseren, maar misschien is dit mij voor gemakkelijker door wat ik heb meegemaakt. Ik realiseer me dat sommige dingen niet vanzelfsprekend zijn en je ervoor moet vechten om je dromen waar te maken.

Wat zijn jouw ambities in de topsport?
Ik wil in de komende jaren mijn waarde laten zien voor de ploeg. Ik hoop net als in 2010 weer mee te doen aan de Tour de France en wellicht een etappe op mijn naam te schrijven. Ook een mooie overwinning - bijvoorbeeld de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix - zijn dromen waarvan ik mijn doelen zou willen maken. Maar voor alles rijd ik ten dienste van de Rabobank Wielerploeg.

Waarom wil je ambassadeur van de Nierstichting zijn?
Ik heb nog maar één nier en voel een duidelijke band met nierpatiënten. Mijn vader is bovendien al jarenlang donateur van de Nierstichting. Dat was de aanleiding om ambassadeur van de Nierstichting te worden.

Welke boodschap wil jij aan nierpatiënten meegeven?
Mijn boodschap is dat het belangrijk is te blijven genieten van het leven en zo veel mogelijk te doen wat je wilt, ondanks je beperkingen.

Waarvoor wil jij je als ambassadeur van de Nierstichting inzetten?
Ik zou het fijn vinden als mensen mij als een voorbeeld zien en ik hen kan inspireren te kijken naar wat zij wel kunnen in plaats van wat niet meer mogelijk is. Dat wordt in de samenleving niet altijd gestimuleerd. Ik zou tegen nierpatiënten willen zeggen: kijk naar je mogelijkheden en niet naar je beperkingen. Nier in logovorm