Set goals and crush them

Het nieuwe jaar is al weer een paar weken oud. Wanneer ik uit m’n werk naar huis ga is het een stuk lichter onderweg dan een goede maand geleden. De feestdagen liggen achter ons, en paaseitjes liggen alweer in de schappen. Soms lijkt het wel of we met z’n allen niet anders wíllen dan dat de tijd vliegt.

Hectische start
De feestdagen waren fijn en goed geweest, met veel familie, vrienden, warmte en plezier. Maar dus ook best druk en vermoeiend. Bram had tijd nodig om hiervan bij te komen. Lotte had vakantie, maar ook extra gewerkt, en genoeg te doen voor haar studie in dit examenjaar. Ik had ook een paar dagen vrij, gewoon even lekker thuis rommelen.

Het nieuwe jaar begon direct al met veel hectiek en zorgen rond m’n schoonmoeder, een krasse dame van 91. Ik heb er zelfs een nachtje op een veldbed geslapen, iets wat ik iedereen van mijn leeftijd kan afraden. Na veel rondbellen en regelen was na een paar dagen de druk van de ketel. Thuiszorg geregeld, een afspraak in het ziekenhuis, met de nodige vervolgafspraken. Bram was gesloopt.

Wat een tegenslag
Nu had Bram zich de laatste tijd al behoorlijk beroerd gevoeld. Dat was niet zonder reden, zo bleek begin januari uit de laatste labuitslagen van bloed- en urineonderzoek. Het eiwitverlies was het laatste half jaar stabiel geweest, maar nu ineens bijna verdubbeld. Wat een tegenslag.
De nefroloog schreef een medicijn voor, wat de druk op de nieren extra laag moet houden en het kalium moet opkrikken. Bijwerking onder andere vermoeidheid. ‘Wel ja’, was de eerste reactie van Bram, ‘alsof ik daar nog geen last van heb.’ Maar natuurlijk werden de pillen braaf toegevoegd aan het assortiment.

Inmiddels is er weer bloed geprikt, om te bepalen of er al resultaat zichtbaar is. De uitslag wordt volgende week besproken. Bram voelt zich nog steeds beroerd, z’n bloeddruk is zo laag dat hij regelmatig licht in z’n hoofd is. En zijn hartslag is af en toe behoorlijk hoog.

Zoutbewust voornemen
Ik heb een rusteloze energie en draaf maar door, op m’n werk en thuis. Telefoontjes plegen voor m’n schoonmoeder, afspraken doorgeven aan Bram en zijn zus, Lotte helpen met haar schoolwerk. En intussen probeer ik vooral nóg meer te letten op ons zoutgebruik. Want dat is mijn goede voornemen voor dit jaar. Dus nog meer verse groenten en nog minder pakjes en zakjes. Elke verpakking in de supermarkt wordt gelezen, het zoutgehalte vergeleken.

Ik doe de quiz van de Nierstichting op zoutquiz.nl en ben blij dat ik een hele mooie score behaal. Blijkbaar helpt het dat ik zoveel verpakkingen bestudeer. Het is een sport om juist die producten te vinden waarvan je weet dat het goed is voor de gezondheid.

‘Set goals and crush them’ is mijn motto voor dit jaar. Mijn eerste doel is duidelijk: ik houd het zo zoutarm mogelijk en laat de rest links liggen.

Jolanda

Jolanda schrijft voor de Nierstichting over haar leven en dat van haar man Bram, die nierpatiënt is. In haar blogs vertelt ze open over de dagelijkse strijd. Maar deelt ook de mooie momenten.

Terug naar boven

Reacties: