Eerst nierdonatie, nu de Dam tot Damloop

Het is zondagmiddag 17 september en ik zit lekker in mijn joggingbroek op de bank. Een half jaar na mijn nierdonatie aan mijn schoonzus heb ik nu de 16,1 km gelopen van de Dam tot Damloop. Ik ben moe maar zeer voldaan. Of eigenlijk zeer moe maar voldaan.

Operaties geslaagd
Tijdens de Dam tot Damloop liep ik in een shirt met tekst over mijn donatie. Ik wist dus dat ik veel reacties zou krijgen. En die kreeg ik ook! Voornamelijk van mijn collega lopers.
Gedurende de loop gaan mijn gedachten terug naar de dag van de operatie en het hele proces daarna. Na de operatie kom je in de uitslaapzaal. Toen ik werd teruggebracht naar mijn kamer hebben ze mijn bed nog even tegen het bed van mijn schoonzus gezet (ook voor mij wel praktisch, want met mijn ‘-5 ogen’ kon ik mijn schoonzus op afstand niet herkennen). Behoorlijk duffig hebben we elkaar even vastgehouden; de operaties waren geslaagd! Daarna werden we ieder naar onze eigen afdeling gebracht.

Vipbehandeling
In het ziekenhuis vinden ze het zeer bijzonder dat ik dit doe voor mijn schoonzus. Je krijgt echt een vipbehandeling. Ik had een kamer voor mij alleen, mijn schoonzus lag op een kamer met nog een patiënt. Ik blijf het toch bijzonder vinden hoe er met je wordt omgegaan. Diep in mijn hart vind ik dat mijn schoonzus die vipbehandeling verdient: haar leven staat al 18 jaar in het teken van haar ziekte.
We zijn op een vrijdag geopereerd en maandagavond mocht ik lekker naar huis. Mijn schoonzus moest langer in het ziekenhuis blijven om de medicijnen goed in te stellen op haar lichaam. De 1e week had mijn partner zorgverlof. Dat was wel fijn en gezellig.

Even niets doen
Ik hou van mijn werk en ik was benieuwd hoe ik het ging ervaren om 3 maanden thuis te zitten. Ik had mij mentaal hierop voorbereid dat ik er vooral van moest gaan genieten: even niets te hoeven. Ik had boeken, tijdschriften en zelfs een haakwerkje klaargelegd, ik was er helemaal klaar voor. Dat genieten heb ik ook echt gedaan! Mijn zoon vroeg in het begin dat ik thuis was: ‘Mam, wat ga je vandaag doen?’ ‘Nou, eigenlijk niets.’ Dat klinkt voor een puber als iets fantastisch, helemaal niets doen. Medelijdend met zichzelf ging hij naar school.

Annemiek

Annemiek is zelfstandig ondernemer, heeft twee puberkinderen en rent de Dam tot Damloop voor de Nierstichting. Zij doneerde een nier aan haar schoonzus, die een nierziekte heeft. In haar blogs vertelt zij over de weg hiernaar toe.

Terug naar boven

Reacties: