Het begint te lukken

Met mijn blogs wilde ik graag meer bekendheid geven aan nierdonatie bij leven. Dat begint te lukken.

Fluitje van een cent

Afgelopen week hebben we de geplande CT-scan gehad in het ziekenhuis. Stiekem hoop ik dat de uitslag van de CT-scan ons verder helpt bij het bepalen wie de beste donor is voor mijn buurman: ik of zijn vrouw. Zo niet, dan volgt de beslissing na een goed gesprek met onze buren.

Snel weer weg

De scan zelf was een fluitje van een cent. Eerst spuiten ze een contractvloeistof in je aderen, zodat ze goed naar de aderen in je buik kunnen kijken. De verpleegkundige had vooraf uitgelegd dat je tijdens het CT-onderzoek een warm gevoel in je nek krijgt, en het gevoel hebt dat je aan het plassen bent. Het was fijn om dit van te voren te weten. En het gevoel trok gelukkig snel weer weg. De uitslag van de scan verwachten we deze week. In mijn volgende blog kan ik jullie vertellen wie de donor van onze buurman wordt.

Mooie reacties

Naar aanleiding van mijn vorige blog kreeg ik trouwens mooie reacties. Ik heb vooral lieve berichtjes gekregen en mooie gesprekken gevoerd. Het is fijn om een paar vaste volgers te hebben. Deze mensen staan wat verder van je af, maar zijn zo betrokken en denken met je mee. Heel fijn, dankjewel!

Al één iemand geïnspireerd

En vorige week nam een mevrouw contact met mij op nadat zij mijn blogs via de nierstichting had gelezen. Zij wist niets af van het doneren bij leven, maar was geïnspireerd geraakt door mijn blogs. Zij  wil verder onderzoeken of ook zij donor kan worden. Ik heb haar doorverwezen naar nierdonatiebijleven.nl. Er volgde nog een leuk gesprek, en wij gaan contact houden.

Ik heb in ieder geval één iemand, zo ver ik nu weet, kunnen inspireren. Wat geeft dat een fijn gevoel!

Chantal

Chantal is 35 jaar oud en woont samen met Frans. Zij wil haar nier doneren aan haar buurman en heeft zich daarom opgegeven als donor.

Terug naar boven

Reacties: