'Hij is net een renovatiepand'

Soms zeg ik gekscherend tegen mijn man Bram: 'Je bent langzamerhand net een duur renovatiepand'.

Spoedeisende hulp

Naast zijn nierziekte heeft Bram in 2014 een nekoperatie gehad. En afgelopen mei stond er nog een navelbreuk-operatie gepland. Die moesten we een dag van te voren afzeggen omdat Bram ziek werd. Wat hij precies had, was eerst niet duidelijk. Hij kon vier dagen niet eten, alleen wat water drinken met een paracetamolletje af en toe. We stuurden Brams arts een mailtje, en meldden dat wij de volgende dag naar de huisarts zouden gaan. Zijn arts belde ons direct. Hij wilde dat Bram meteen naar de spoedeisende hulp van het UMC Utrecht kwam. 'Misschien valt het allemaal mee, maar ik wil geen risico nemen.' Ik liet op m'n werk alles uit m'n handen vallen, en reed met Bram naar Utrecht. De diagnose: zijn nierfunctie was niet verslechterd, maar Bram had wel een longontsteking. 'Die stond zeker nog op je lijstje', grapten we tegen hem.

Voor lief

Dat is dus waar je als nierpatiënt regelmatig tegenaan loopt: je bent kwestbaar door de verminderde weerstand. Elke verkoudheid en elk griepje pik je dan op.

De navelbreukoperatie vond vijf weken later alsnog plaats, hoewel Bram eigenlijk alwéér een longontsteking had. De anesthesist had nog getwijfeld of de operatie wel kon doorgaan. Maar Bram was achteraf vooral opgelucht dat hij ervan af was. Hij nam het hoesten, met één hand voor zijn mond en één hand tegen zijn buik gedrukt, voor lief.

Grotten in

Ondanks alles vertrokken we twee weken geleden samen op vakantie, vier dagen in Zuid-Limburg. Goede vrienden kwamen ook twee dagen. Samen hebben we genoten. Bram wilde vooral met alles meedoen. Gewoon, zoals iedereen. We gingen grotten in, terrasjes gepakt en heerlijk gegeten. Na thuiskomst moest Bram wel langer herstellen van de vakantie dan dat de vakantie had geduurd. Maar dat heeft hij ervoor over.

Genieten hier en nu

Volgend jaar gaan we weer als het kan. Dat hebben we samen afgesproken. Het is nog ver weg, maar wel iets om naar uit te kijken. Hoe het verder gaat in de toekomst, weet ik niet. En daar durf, nee, wil ik ook niet aan denken. Ik wil genieten in het hier en nu. En Bram ook.

Jolanda

Jolanda schrijft voor de Nierstichting over haar leven en dat van haar man Bram, die nierpatiënt is. In haar blogs vertelt ze open over de dagelijkse strijd. Maar deelt ook de mooie momenten.

Terug naar boven

Reacties: