Met een korreltje zout

Onlangs hadden we een gezellig samenzijn met familie en vrienden. Er werd gevraagd naar elkaars gezondheid, werk, school. Ook voetbal en de toestand in de wereld kwamen ter sprake. Er was gekookt, voor elk wat wils. En er werd uitgebreid gepraat over zout, suikers, E-nummers, en de invloed van dit alles op je gezondheid.

Een vriendin vertelde hoe zij elke week dertig flesjes klaarmaakt met allerlei gezonde slow-food sappen. Combinaties als spinazie met avocado, banaan en granaatappelpitjes passeerden de revue. Persoonlijk vind ik het niet echt lekker klinken, maar zij voelt zich er prima bij - en daar draait het om.

Geen panklare burgers

Bram is een echte vleeseter. Mocht er een dag geen vlees op tafel verschijnen, dan zou hij daar niet vrolijk van worden. Ik probeer te allen tijde te zorgen voor een goed stukje vlees. Liever geen kiloknaller, liever geen panklare snelklaar hamburgers, maar draadjesvlees dat drie uur heeft staan sudderen. Of kip van een slager die zelf nog kippen op een verantwoorde manier houdt. Waarom? Omdat Bram en Lotte dol zijn op draadjesvlees en kip. Maar vooral omdat in snel-klaarvleesgerechten vaak erg veel verborgen zout zit. En dat is niet goed voor een mens. Laat ik wel even duidelijk stellen: ik ben geen deskundige, ik kook niet biologisch, macrobiotisch, of vegetarisch. Ik kom niet verder dan op een verpakking nalezen hoeveel zout er in zit. Ik koop en kook zo veel mogelijk zoutarm.

Bewustwording op zaterdagochtend

Maar zout zit letterlijk ingebakken in onze maatschappij. Ga ik een keertje kibbeling halen, en geef ik aan dat ik graag zonder kruiden wil, kijkt de halve viskraam me bevreemd aan. Iemand zei een keer tegen me dat ze de kibbeling dan niet lekker vond, en zelfs om extra kruiden vroeg. Het gevolg was een goed gesprek over nieren en zout, met de mensen om me heen. Hopelijk had ik een beetje bijgedragen aan een stukje bewustwording, zo op een zaterdagochtend.

Op alle slakken zout

Zelfs in onze taal komt het zout regelmatig voor. Nu wil ik heus niet op alle slakken zout leggen. Soms wil ik me gewoon even niet druk maken, vind ik dat het zout in de pap niet waard. Maar vaak denk ik dat het toch wel erg jammer is dat er nog steeds geen ommedraai is bij fabrikanten en producenten. Geen toegevoegd zout meer in hun pakjes en zakjes, maar alternatieven - in de vorm van andere kruiden, die voor evenveel smaak zorgen.

Mijn keukenlade staat vol met natriumarme kruiden, zoutloze marinade en sambal. Met een snufje van dit en een toefje van dat is het eten zeker zo lekker. Bram en Lotte klagen in elk geval niet.

Het leven voor lief

We nemen het leven voor lief, de waarheid met een korreltje zout, en genieten. We vragen aan elkaar 'heb je het ooit zo zout gegeten' - en lachen om ons eigen flauwe grapje.

Jolanda

Jolanda schrijft voor de Nierstichting over haar leven en dat van haar man Bram, die nierpatiënt is. In haar blogs vertelt ze open over de dagelijkse strijd. Maar deelt ook de mooie momenten.

Terug naar boven

Reacties: