'Mijn wens om te doneren blijft'

De buurvrouw en ik zijn dus beiden geschikt als nierdonor voor de buurman. Hoe nu verder? Eerst wachten we op de uitslag van de CT-scan. Wellicht valt de keuze dan alsnog op een van ons, op medische gronden. Zo niet, dan moeten wij samen beslissen wie van ons een nier gaat geven. Deze situatie werpt een nieuwe vraag bij mij op.

Mijn nier dan voor een ander?

Stel dat ik niet degene ga zijn die een nier geeft aan de buurman, doneer ik dan mijn nier alsnog - aan iemand anders? Er zijn nog zo veel mensen die op een donornier wachten… Voordat ik bekend werd met de situatie van onze buurman, dacht ik dat je alleen na overlijden een nier kon doneren. Ik heb inmiddels geleerd dat een nier geven ook goed bij leven kan. Ik ben mij ook bewust geworden van de vele noodlijdende situaties waarin mensen wachten op een geschikte donornier. Dat heeft indruk op mij gemaakt.

En: mag ik voorwaarden stellen?

Mijn wens om te doneren blijft daarom. Maar mag ik daar dan voorwaarden aan stellen? Ineens komt het doneren verder van mij af te staan, omdat ik niemand anders persoonlijk ken die een nier nodig heeft. Wil ik die persoon dan leren kennen, of wil ik anoniem doneren? Mag ik voorwaarden stellen aan de ander, over hoe hij of zij geleefd heeft of misschien nog leeft? Wil ik ook een nier geven aan iemand met een verslaving van alcohol en/of drugs? Mag ik daarover oordelen?

Zoektocht

Het is een zoektocht waarin nog niets vast staat.  We wachten eerst de uitslag van de CT-scan af. En dan gaan mijn vriend en ik verder met die zoektocht.

Chantal

Chantal is 35 jaar oud en woont samen met Frans. Zij wil haar nier doneren aan haar buurman en heeft zich daarom opgegeven als donor.

Terug naar boven

Reacties: