Niet met je handen maar met je hart

Mijn broer Henk is blij met het vooruitzicht op de nierdonatie/-transplantatie, dat zie ik aan hem. We delen iets speciaals. In gezelschap praten we er nauwelijks over. Hij zei laatst: 'Ik moet er al zó vaak over praten, dat ik het fijn vind om het er eens niet over te hebben - ondanks de goede intenties.' Ik snap dat helemaal. Het is iets groots, maar je hoeft het niet nóg groter te maken. Hoe gewoner iedereen doet, des te beter. Over nuchtere oosterlingen gesproken...

Prettig verrast

Ik ben trouwens prettig verrast door de vele reacties op mijn blog! De eerste werd meteen veel gedeeld; ik kreeg onder andere reacties van mensen die ik al heel lang niet gezien heb. Hoe leuk is dat? Alle reacties doen ertoe. Ik herlees ze geregeld.

Ik doe graag mee

Verder kon ik de afgelopen weken niet meer doen, dan de vragenlijst invullen van het UMC Groningen, voor het onderzoek van TransplantLine. De onderzoekers willen meer te weten komen over de gezondheid op korte en lange termijn, van (potentiële) nierdonoren en transplantatiepatiënten. Uiteindelijk willen ze gezondheidsproblemen kunnen voorkomen. Ik doe daar graag aan mee; alles om donatie bij leven onder de aandacht te brengen.

Het komt niet binnen

Ik heb wel behoefte aan een volgende stap, om weer wat dichter bij 'het grote moment' komen. Af en toe lees ik over ervaringen van andere nierdonoren, maar die komen niet binnen. Toen ik zwanger was van onze oudste zoon Laurens, beleefde ik iets vergelijkbaars. Ik las allerlei bladen en boeken over zwangerschap en bevalling, maar ik kon er weinig mee. Ik besloot ze weg te leggen. Na Laurens' geboorte pakte ik ze weer op - en toen snapte ik ze. Het grote verschil: mijn ervaring! Kennelijk kan ik niet zo veel met wat er over donatie geschreven staat, totdat ik mijn nier doneer.

Daarom ga ik maar aan de slag met praktische voorbereiding. Bepaalde klussen in en rond het huis pakken we juist nu aan. Dat voelt goed en geeft rust. Hoe het ook allemaal uitpakt (ervan uitgaande dat de nierdonatie doorgaat): die klussen zijn af.

Twee dagen onderzoeken

Over een week ga ik weer twee dagen naar het UMC Groningen, voor onderzoeken en gesprekken. Daar zie ik naar uit. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn en wat het aan informatie brengt. En ik moet vaak denken aan een one-liner die me steeds meer aanspreekt: ‘Sommige cadeaus geef je niet met je handen, maar met je hart’. En zo is het!

Alice

Alice hoopt begin 2017 een nier te kunnen doneren aan haar broer Henk, die nierpatiënt is. Alice is getrouwd met Harry, en samen hebben ze drie kinderen: Laurens (22), Lotte (20) en Lennard (17).

Terug naar boven

Reacties: