Charlotte

‘De nieuwe nier van mijn zoon kan er op een dag ook mee ophouden’
Charlotte Raap (50) kwam in een emotionele achtbaan terecht toen zij hoorde dat haar zoon een ernstige nieraandoening heeft. Zij is moeder van Willem (19) en Mikki (17).

‘Willem was acht jaar toen bleek dat zijn nieren niet goed werkten. Op zo’n moment beland je in een emotionele achtbaan. Willem werd opgenomen en moest allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn nieren bleken niet ontwikkeld te zijn, hij had er maar eentje en die had een capaciteit van nog maar 30 procent. Bij een capaciteit van 10-15% moet je aan de dialyse, iets wat toen nog ver van ons bed stond.

We besloten eerst te onderzoeken of mijn man en ik donor zouden kunnen zijn. Gelukkig bleken zowel mijn man als ikzelf een match te zijn. We besloten dat Willem een nier van zijn vader zou krijgen. Die transplantatie is mislukt. Een enorme tegenslag. Gelukkig is Willem een echte vechter, hij ging niet bij de pakken neerzitten.

Mijn mantra werd al snel: ik kan dit, ik ben een sterke vrouw en moeder. Twee jaar later kreeg Willem een nier van mij, maar ook dat mislukte. Tijdens de transplantatie ontstond er trombose. Toen ik dit te horen kreeg stortte mijn wereld in. Nu moesten we toch gaan dialyseren. Dat betekent dat Willem drie keer per week vier uur aan een apparaat moest liggen dat zijn nieren schoonspoelt. Gelukkig bleef Willem met de dialyse stabiel. Al snel ging hij zelf met de taxi naar het ziekenhuis, kon hij zichzelf prikken en gingen mijn man en ik op een training voor thuisdialyse. Zo’n thuisdialyse kan ’s nachts in je eigen omgeving. Dat vonden wij en Willem een stuk fijner, maar de dialyse bepaalde het leven van Willem en het dagelijks leven van ons gezin. Willem slikte 23 pillen per dag en volgde een streng dieet. Hij had niet de vrijheid die een jongen van zijn leeftijd verdient.

Nieuwe nier

Willem was 16 toen de nefroloog belde dat er een nier voor Willem was. De volgende morgen mocht hij voor onderzoeken naar het ziekenhuis, de donornier bleek geschikt! Het waren de spannendste uren van mijn leven, maar die operatie is geslaagd. Inmiddels zijn we twee jaar verder en doet Willem alles wat zijn leeftijdsgenootjes ook doen. Zijn fysieke situatie is enorm verbeterd. De enige beperking is dat hij twee keer per dag medicijnen moet slikken om te voorkomen dat de nier wordt afgestoten.

Terugkijken op de afgelopen tien jaar is het bijna niet uit te leggen in wat voor een rollercoaster je zit. Het gaat maar door. Ik besef nog steeds dat het ooit fout kan gaan met de nier die mijn zoon nu heeft. Daar probeer ik niet de hele dag mee bezig te zijn. De bezorgdheid blijft, maar we zien wel als dat gebeurt. Tot die tijd gaat Willem lekker genieten en zijn verloren tijd inhalen. Ik ben ongelooflijk trots op mijn zoon.'

Ook jij kunt helpen

Benieuwd wat jij kunt doen voor nierpatiënten en hun naasten? Bekijk onze acties, evenementen en collectes.